Selam, 2023 sonlarına yaklaştık. Benim hayatımda çeşitli değişiklikler gerçekleşti, tıpkı sizlerin hayatında olduğu gibi. Artık bir psikolojik danışmanım ve bir kurumda öğretmenlik yapıyorum. Tahmin edebileceğiniz gibi hala fazlasıyla bocalıyorum. Bocalamadığım sürece burası pek aklıma gelmiyor zaten, bilirsiniz ki burada kimseye bir şeyler katmayı hedeflemiyorum. Aksine bir şeyler çıkarmayı hedefliyorum, kurumlarımı boşaltmak gibi.
Eski yazılara şöyle bir göz gezdirdim de, ne kadar büyümüşüm. Pek çok şey yaşamışım, yıkılırım sandığım pek çok an olmuş yıkılmamışım. Ağlamışım, gülmüşüm, düşmüşüm, kalkmışım en kötü kalkmaya çalışmışım. Bu yıl en büyük iyiliği kendime yapmışım. İzin vermişim, yaşamama, deneyimlememe.
2022'ye kadar melankoli çukurunda bir yaşam sürmüşüm, 2022'de melankoli çukurunda olduğumu fark etmişim ve bunu kabul ederek yaşamışım. 2023'te ise melankoli çukurunda kalmak için ısrarcı olmamayı öğrenmişim. Öğrenmişim gibi görünüyor en azından. Bu yazdıklarımdan melankoli çukuruna düşmenin yanlış olduğu ya da melankoli çukurunda olmamla ilgili problemlerim varmış gibi algılanmasın. Asla. Ben bu çukuru seviyorum. Biraz bildiğim mutsuzluk bilmediğim mutluluğa yeğdir gibi olsa da aksine çukurları artık normalleştirdim ve sağlıklı bir insanın bazen de düşmesini hatta 22 yaşında bir genç kızın düşmesinden, biraz orada kalıp ağlama isteğinden daha normal bir şey olamaz gibi geliyor artık. Düşmemek değil, düştükten sonra yeterince kalıp çıkabilmek için çabalamak istiyorum. Çabalayacak gücü kuvveti bulmak, bu kuvveti yaratabilmek.
2023'ün hedefi kendime saygıydı ve ben bunu yaklaşık 5 ay boyunca asla yapamadım, Sonrasında yapmışım gibi oldu. Tam anlamıyla kendime saygı duyabildiğimi söyleyemem ama yer yer bunu denedim. En çok da melankoli çukuruna düştüğümde orada bir süre kalmama izin verecek kadar saygı duyar hale geldim kendime. Bu bir nevi melankoli çukuruna düştüğüm andaki duygularıma, buna sebep olan yaşantılarımı buna sebep olabilecek duruma getirmiş olmamın kabul edilebilirliğine yönelik bir saygı duyuş. Okurken tamlamalar dolayısıyla zor olmuş olabilir ama emin olun bunu yapabilmek de benim için bir o kadar zordu. Düşmüş, düşmeye meyilli, düşeyazan birine saygı duymak zordur. Bu kişi bir de kendi gözümüzde beklentimizin en çok olduğu, en iyi şeylere layık olduğunu düşündüğümüz kişi olunca çok çok daha zorlaşıyor bu süreç. Ayrıca artık lisanen kendime yönelik yaptığım saygısızlıkların ardından "estağfurullah Ecem" kalıbı eklemeyi öğrendim. Kendime ayıp ettiğimi düşündüğüm cümlelerin ardından içimden estağfurullah Ecem çekiyorum ki kendi kendimi örselemeyeyim.
Uzun uzun anlatmaya çalıştım ki ne denli zor bir işi başardığımı fark edebileyim. Sizin de farkındalığınız yine çok mühim ama evvela ben hocam, bunu daha öncelerde muhakkak belirtmişimdir.
Neyyyse daha buraya adım adım 2023 kazanımları sıralamanın bi anlamı yok. Kazandık işte, bir şeyleri kaybederek.
NOT: Gönül ister ki bu 2023'e veda yazısı olmasın ben üşenmeden gelip üç beş satır daha yazayım ama bunun garantisini veremeyeceğim için şimdilik veda yazısıymış gibi davranalım.
Hoşça kal 2023, melankoli çukurunun bir cehennem olmadığını öğrettiğin için teşekkür ederim.
